Lina

Informacje o wydarzeniu

23.10.2015, Piątek, 20:30, 13muz, pl. Żołnierza Polskiego 2

Realizacja jest przetworzeniem pierwszego kolorowego filmu Alfreda Hitchcocka z 1948 roku, w którym została wykorzystana idea jedności czasu, miejsca i akcji. Reżyser osiągnął ten efekt rezygnując z „ciętych” ujęć oraz maskując wymuszone ówczesną techniką przerwy w taśmie, dzięki  czemu otrzymujemy dzieło traktujące studio filmowe jak scenę teatru.

Ważnym elementem było potraktowanie taśmy filmowej jako eksperymentu technicznego, tak też traktuję moją pracę, zachowując jednak charakterystyczny dla found footage jej autonomiczny charakter. Praca może być odbierana i czytana bez znajomości pierwowzoru, wartością nadrzędną było dla mnie stworzenie utworu o nowych jakościach wizualnych, pozostawiając mu jednak więź z utworem wyjściowym. Film Hitchcocka to gra słów i pozorów, niekończący się szereg zagadek i niedomówień, przewrotnym wręcz wydaje się więc pokazanie dzieła mistrza suspensu w całkowitym braku akcji – tworząc czysto wizualne formy.

O ile w oryginale tytułowa lina pojawia się jako przedmiot, narzędzie zbrodni – tutaj lina ujawnia się w wymiarze wizualnym. Dzięki płynnemu prowadzeniu kamery, maskowaniu cięć i długości filmu, tworzy się sekwencja klatek, formą nawiązującą do tytułowej liny. W przeciągu 50 sekund otrzymuję skondensowany w abstrakcyjnej formie film o absurdalnych wymiarach (pojedyncza klatka przy druku to 13cm x 40 m – poziom oraz 30m x17 cm – pion).

Format otrzymanych plików uzależniony jest od rozdzielczości i długości trwania wideo początkowego, zamienione zostają tutaj parametry  (czas na szerokość, szerokość na czas) – jest to możliwe jedynie w cyfrowym świecie. W tej realizacji, ze względu na jej nietypowy format, „przesuwam” tę zapętloną podłużną sekwencję wzdłuż ekranu, otrzymując materiał dokładnie czasowo odpowiadający filmowi Hitchcocka; także każdy pojedynczy piksel pojawia się na ekranie jednokrotnie. Działanie to z matematycznego punktu widzenia niewiele zmienia w obrazie, ponieważ nie tracimy żadnego fragmentu. Otrzymanie tego efektu jest możliwe dzięki zaprojektowaniu algorytmu i jego automatyzacji za pomocą komputera.

 

Powiązani artyści